Toen wij het akkoord lazen, moesten wij eerlijk gezegd niet zozeer denken aan een coalitieakkoord, maar eerder aan een verkiezingsprogramma. En dat bedoelen wij niet alleen negatief. We zien dat PRO,VVD en D66 zichtbaar hun best hebben gedaan om verschillende wensen en ideeën samen te brengen. Dat is een prestatie op zichzelf.
Maar juist daar begint voor ons ook de worsteling.
Een verkiezingsprogramma gaat over wensen. Een coalitieakkoord zou wat ons betreft vooral moeten gaan over keuzes. En juist die keuzes missen wij op veel plaatsen.
We lezen voortdurend woorden als: we onderzoeken, we kijken naar, we zetten in op, we stimuleren, we versterken. Maar veel minder vaak lezen we: we kiezen hiervoor, we doen dit wel, we doen dat niet.
Wij verwachten dat de coalitie zal zeggen dat zij bewust ruimte heeft gelaten voor de raad. Dat onderwerpen niet zijn dichtgetimmerd omdat de raad moet kunnen meepraten en meebeslissen.
Dat klinkt sympathiek. En natuurlijk vinden ook wij dat de raad een volwaardige rol moet hebben. Maar er zit een wezenlijk verschil tussen ruimte geven aan de raad en het uitstellen van politieke keuzes.
Juist een coalitieakkoord is het moment waarop een coalitie laat zien waar zij voor staat. Welke prioriteiten zij stelt. Welke keuzes zij maakt als belangen botsen en middelen beperkt zijn.
En precies daar vinden wij dit akkoord te vrijblijvend.
Neem de woningnood. Er wordt gesproken over betaalbaarheid, doorstroming en kansen voor jongeren en ouderen. Allemaal belangrijke onderwerpen. Maar de vraag die inwoners stellen blijft onbeantwoord: hoe dan?
Hoe gaat deze coalitie die doorstroming realiseren? Welke maatregelen worden genomen? Wanneer mogen inwoners resultaten verwachten?
Bij dienstverlening lezen we dat gekeken wordt naar de taakverdeling DUO+, maar wat wil deze coalitie daar daadwerkelijk veranderen?
Bij duurzaamheid lezen we dat windenergie opnieuw bekeken wordt, terwijl hierover eerder al politieke uitspraken zijn gedaan. En op verschillende plekken lezen we voorstellen die feitelijk al bestaand beleid zijn, oa.delen van het groenbeleid, cultuurbeleid en voor gebiedsontwikkeling, wat is hier nu nieuw?
Sterker nog, op verschillende plekken wordt expliciet aangegeven dat het college de plannen later verder gaat uitwerken. Daarmee worden de echte keuzes vooruitgeschoven.
Bestuur gaat uiteindelijk niet over intenties. Bestuur gaat over uitvoering. Niet over woorden, maar over daden.
Wat ons daarnaast opvalt, is dat veel passages zo algemeen zijn geformuleerd dat ze in vrijwel iedere gemeente zouden kunnen staan. Terwijl Ouder-Amstel juist voor zeer specifieke uitdagingen staat.
Gelukkig worden belangrijke dossiers zoals De Nieuwe Kern, de N522, het Dorpsplein, de Zonnehofflats, de Waver, de Amstelscheg en DUO+ benoemd. Dat is terecht, want dat zijn de onderwerpen die onze gemeente de komende jaren gaan bepalen.
Maar juist op die cruciale dossiers blijft vaak onduidelijk welke concrete keuzes deze coalitie uiteindelijk wil maken wanneer belangen gaan botsen, de druk verder toeneemt of de financiële ruimte beperkter blijkt dan gehoopt.
En dat vinden wij extra belangrijk omdat een groot deel van het nieuwe college niet afkomstig is uit onze gemeente zelf.
Dat is geen kritiek op personen. Maar het maakt lokale verankering des te belangrijker.
Juist dan verwachten wij een coalitieakkoord dat glashelder maakt welke belangen van Ouder-Amstel voorop staan en welke keuzes daarbij worden gemaakt.
Ook valt ons op dat bepaalde onderwerpen en kernen veel aandacht krijgen, terwijl andere minder zichtbaar zijn.
Laat ik helder zijn: als Natuurlijk Belang vinden wij het niet erg dat Duivendrecht aandacht krijgt. Integendeel. Tijdens het duidingsdebat hebben wij juist aangegeven dat Duivendrecht onvoldoende vertegenwoordigd was.
Maar tijdens het lezen bekroop ons soms het gevoel dat de formerende partijen zo graag wilden laten zien hoeveel aandacht zij hebben voor Duivendrecht, dat zij af en toe lijken te vergeten dat Ouder-Amstel uit meer bestaat dan alleen Duivendrecht.
Terwijl het Dorpsplein, de Zonnehofflats en diverse Duivendrechtse vraagstukken uitgebreid terugkomen, missen wij op andere plekken aandacht voor vraagstukken in Ouderkerk en de Waver.
Zo zien wij de Ouderkerkerplas nauwelijks terug in het hoofdstuk veiligheid. Ook de problemen rondom afvalcontainers in Ouderkerk krijgen weinig aandacht.
Dat roept bij ons de vraag op of alle kernen zich in gelijke mate herkennen in dit akkoord.
Want uiteindelijk besturen we niet alleen voor Duivendrecht.
Niet alleen voor Ouderkerk.
Niet alleen voor de Waver.
Wij besturen voor heel Ouder-Amstel.
Ouder-Amstel staat voor grote keuzes. Groei. De Nieuwe Kern. Bereikbaarheid. Leefbaarheid. Financiën. De relatie met Amsterdam.
Juist daarom hadden wij gehoopt op een akkoord met meer politieke keuzes, meer prioriteiten en meer concrete richting.
Daarom komen wij tot een eenvoudige conclusie. Dat dit akkoord vooral een verzameling ambities, zonder voldoende concrete keuzes en zonder duidelijke uitwerking.
En uiteindelijk zullen inwoners deze coalitie niet beoordelen op wat zij onderzoekt, bekijkt of verkent.
Inwoners beoordelen een bestuur op de keuzes die het maakt. Op de resultaten die zichtbaar worden in hun straat, hun buurt en hun dorp.
Dat is de lat die Natuurlijk Belang hanteert. En aan die lat zullen wij deze coalitie de komende vier jaar blijven toetsen.